Het jubileumjaar werd op 8 januari feestelijk geopend met een nieuwjaarsconcert. Iedere bezoeker werd bij binnenkomst getrakteerd op een glaasje wijn. Helaas werd er niet bij verteld dat het niet de bedoeling was dit gelijk achterover te kiepen. En zo kon het gebeuren dat toen, bij de opening van het concert, voorzitter Harry Govers een toast wilde uitbrengen op het jubileumjaar de halve zaal met een leeg glas zat. Een volle zaal trouwens want velen waren gekomen om te genieten van dit concert.

Spreekstalmeester was, al bijna traditiegetrouw, onze Frans Bergers van L1.

De drumband opende het concert (zoals het in Urmond hoort) met een mars “In der Baugasse”. Strak in de maat met kleine en doffe trom. Daarna stond weer een mars (“Centurion”) op het programma maar nu even heel anders. Van alle kanten van het podium werden xylofoons, marimba’s, buisklokken en klokkenspel naar voren geschoven. Acht leden installeerden zich achter deze batterij melodisch slagwerk en de hele club liet zien dat onze drumband wel wat meer kan dan alleen maar op een trom slaan.
Dat men ook niet bang is voor de moderne popmuziek, werd duidelijk toen “Played alive” (Bongo Song) ten gehore werd gebracht……. en het klonk perfect. Deze uitvoering deed niet onder voor die van het Safri Duo welke ik in oktober gezien en gehoord had in het Antwerps sportpaleis tijdens de jaarlijkse Night of the Proms. Het swingde de pan uit. Absolute uitblinker was solist Niels Hendriks.
Tot slot ging men op de Japanse tour. Succes is dan verzekerd want de Japanse optredens van  onze drumband zijn wijd en zijd bekend in deze regio en ver daarbuiten.
Nu was François de solist op de grote, grote, grote trom. In dit muziekwerk, getiteld “And the Mountains rising..” geen melodisch slagwerk maar wel allerlei soorten trommen, hier en daar aangevuld met bloedstollende harikirikreten geproduceerd door de slagwerkers zelf. Geweldig.
Ik sta iedere keer weer versteld van de veelzijdigheid van onze drumband (sorry, slagwerkensemble).

Aangezien de fanfarezaal nog niet beschikt over een draaibaar podium, moest even een korte pauze ingelast worden, waarin de drumband op het podium plaats maakte voor de leden van de fanfare. Nadat iedereen was voorzien van een drankje kon het concert voortgezet worden.

De fanfare was aan zet. Frans Bergers leidde het eerste nummer “A Rossini Overture” in met een korte beschrijving van Michael Hopkinson welke hij maar een flut-componist vond die op een goedkope manier Rossini probeerde te imiteren. Ikzelf vond dat die Hoppie het muziekstuk best aardig in elkaar gedraaid had, al moest ik regelmatig denken aan die scene waarin Mr. Bean een blazerskwartet van het Leger des Heils dirigeert (voor alle duidelijkheid, deze opmerking slaat op het soort muziek en niet op de wijze van dirigeren van Maurice). Het volgend muzikaal hoogstandje “Anthem” kwam uit de, volgens Frans, geflopte musical Chess. De saxen openden en zeer gevoelig namen mijn zeer gewaardeerde ex-collega’s de solo bugels het muzikale vaandel over. Mijn complimenten.
Hierna was het tijd voor wat swing uit de U.S.A. “Winter Wonderland”, geschreven door de volgens Frans eveneens niet erg getalenteerde Felix Bernard (geen familie van de prins). Bigbands, crisistijd, sneeuw en natuurlijk Bing Crosby. En dat alles in zwart-wit. Dat waren de beelden die bij mij opkwamen tijdens het luisteren naar dit muziekwerk.
Van een heel ander kaliber was de March opus 99 van Sergei
Prokovjev. Een pittig stukje. Volgens Frans was Sergei vroeger een goede vriend van Stalin en Boris Spaski toen zij nog samen in het leger zaten en toen heeft hij die mars geschreven zodat ze beter konden marcheren richting front (of zoiets). Ik vraag me wel eens af waar Frans dat allemaal van weet. Waarschijnlijk heeft hij contacten met Albert Verlinde van RTL Boulevard want die man weet ook altijd alles van anderen.
Tot slot nam onze gewaardeerde spreekstalmeester ons, onder de klanken van “Liberty Fanfare” van John Williams, mee naar 1906, nu 100 jaar geleden. Plaats van handeling: het café van weduwe Muris, daar waar de Sociëteit St. Martinus Urmond werd geboren. Frans las voor uit het eerst reglement van de club. Gelukkig is dit reglement in de loop der jaren bijgesteld want anders zou menig modern muzikant gestopt zijn als lid omdat hij/zij de boetes, opgelegd wegens overtreding van dat reglement, niet meer kon betalen.
Ik hoop dat we dit jaar, op deze wijze, nog meer van de geschiedenis van ONZE fanfare te horen krijgen. Ook de fanfare gefeliciteerd met dit zeer geslaagd optreden.

Ter afsluiting van dit nieuwjaarsjubileumconcert bood Jo van Alies namens De Rotte Hoook het eerste jubileumgeschenk aan: de eerste 100 kratten Martinusbeer (Ivoor meer informatie, zie Supporters/De Rotte Hoook).
Het feestjaar van St. Martinus is geopend.

Tot binnenkort.                                                              

Jean Tholen
(Jean, namens drumband en fanfare, bedankt voor je verslag)