Ten geleide

Ruim 20 jaar heb ik mijn best gedaan om elke twee maanden een nieuw Muzikrantje te redigeren, maar ik begin er nu erg tegen op te zien om dat elke keer maar weer te doen. Ik vind dat het nu wel genoeg is geweest en kan er de inspiratie niet meer voor opbrengen. Kortom ik zie het niet meer zo zitten.
Daarom een dringende oproep aan jullie allen: zorg voor een nieuwe ‘kartrekker’, anders zal het verenigingsblad vanaf januari 2011 niet meer verschijnen. Ik ben wel nog bereid eventuele kandidaten in te werken, maar daarna trek ik mij terug.

In dit nummer beginnen we met een verslag van het themaconcert van de hand van Jean en met bijbehorende foto’s van Christie, die ook de middenpagina’s voor haar rekening nam met beelden van de jaarafsluiting. Daarvan maakte John een verslag en, samen met Hub, schreef hij ook iets over de afgelopen donateuractie.
Harry leverde weer zijn voorzitterspraatje en Felix beschreef het ‘schuttersavontuur’. Wij staan ook even stil bij het overlijden van ons bestuurslid Pierre Gelissen.
Samen met de vaste rubrieken en weer wat “wistjedatjes” is dit nummer weer gevuld.

Dank aan alle inzenders en veel leesplezier toegewenst.
Jan Mennen


Bedankt

Meulenberg Transport voor  de gulle gift die onze vereniging mocht ontvangen.
De “Vrienden van Fanfare Sint Martinus” voor de gift van 500 euro die, ter gelegenheid van het nieuwe seizoen, voor de opleiding van onze jeugd werd geschonken.


Kort
John Smeets is verhuisd naar het adres Beatrixplein 20 in Berg aan de Maas
De fanfare heeft een nieuwe muzikant in de persoon van Kelly Cremers.

Themaconcert

“Waarom is het altijd zo warm als er een concert in de zaal is?” Dat vroeg ik me af toen ik zondag 4 juli naar de zaal liep. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik zag dat, ondanks deze warmte, toch zoveel mensen gekomen waren. De verwachtingen waren dan ook hooggespannen, zeker na het zeer geslaagde beestenboelconcert van vorig jaar. Ook nu hadden enkele leden de zaal weer helemaal ingericht conform het thema. Overal hingen posters, bootjes, luchtbedden. Ik miste alleen nog de gevulde badjes!!!
Traditiegetrouw verzorgde voorzitter Harry Govers de opening. Hierbij kreeg de fanfare een defibrillator aangeboden door de dames van het Kruiswerk. Voor alle duidelijkheid: dit is geen nieuw instrument maar “een apparaat waarmee men door het toedienen van een elektrische schok het hart van een bewusteloze patiënt soms weer op gang kan helpen”.
Vervolgens nam Frans Bergers de micro over. De beamer hing, het diascherm was afgerold, de buffetten waren bemand. Kortom, men kon beginnen.
Eerst aan zet was de drumband. Gestart werd met “Niagara Falls” van Gian Prince. De twee nieuwe leden van vorige keer, Gillian en Rick, werden al volwaardig ingezet. De ene op de grote gong, de ander had een tafel vol slagwerkgereedschap voor zich liggen en had dus zijn handen vol tijdens het stuk. Het tweede stuk was een eigen arrangement van Roy van Wersch himself rondom het thema “Water”, met andere woorden, een watermedley en zo heette het stuk dus ook. Hierin had hij gebruik gemaakt van nummers van Deep Purple, Abba en The Weather Girls. Een leuk werk waarin het melodisch slagwerk helemaal tot zijn recht kwam. Het slotwerk van de drumband was een klassieker, nl. de Riverdance. Het werk werd jaren geleden al eens door de fanfare gespeeld met Wil de Bruin als leading dancer. De drumband (sorry, het slagwerkensemble) liet deze middag haar versie horen. En deze was net zo virtuoos als de geblazen editie. Groot compliment voor Claudia en haar dansers.
Na een eerste pauze, noodzakelijk om e.e.a. om te bouwen, werd het concert voortgezet door ons jeugdorkest waarbij de eerste twee rijen gevuld werden met jeugd en de achterste rij met wijsheid. Ook zij speelden drie stukken. Gestart werd met “A Sailors Adventure” waarbij, geheel terecht, de prominente stemmen werden ingevuld door de jeugd. Prima toch. Het daarop volgend “Air & Calypso” liet horen dat het jeugdorkest iedere keer weer een flinke stap voorwaarts maakt. Het wordt moeilijker, meerstemmiger, het zijn al “echte” stukken die ze ten gehore brengen. De bijdrage van het jeugdorkest werd afgesloten met “Indian River”. Dit werk ging over, hoe kan het ook anders, Indianen. Het geheel werd visueel ondersteund door foto’s van deze bevolkingsgroep op het grote scherm. Jeugdensemble en dirigent Piet, gefeliciteerd met deze wederom geslaagde uitvoering.

Tijdens de tweede pauze, noodzakelijk om de vochtbalans te herstellen daar het behoorlijk warm was in de volle zaal, vroeg ik me af waarom we op deze zonnige dag binnen zaten. Waarom zijn we niet gewoon met z’n allen naar buiten verhuisd om daar te genieten van een ouderwets openluchtconcert? Misschien iets voor de volgende keer.
Na de pauze startte de fanfare met haar deel van het programma dat bestond uit 12 werken!!
Het openingswerk “Evening at the Lake” liet weer eens duidelijk horen hoe mooi de bugel met zijn warme klank de ingetogen sfeer van een zwoele zomeravond kan verklanken. Het aantal lux in de zaal was echter wat aan de hoge kant om dat gevoel ook visueel te ondersteunen. Jammer, want hier had meer ingezeten.
Daarna volgde een werk van Philip Sparke en dat was duidelijk te horen. “Between the two Rivers”, opgebouwd rondom een zwaar calvinistisch thema, vind ik een van zijn mindere werken. Het was allemaal erg zwaar en droevig. Daarbij kwam ook nog eens dat er geen video-ondersteuning was. En zo werd het voor mij een erg lange zit waarbij ik maar niet geboeid raakte door de muziek. Ik heb daarom maar eens wat rondgekeken in de zaal en het publiek bestudeerd. Het viel me hierbij op dat heel veel mensen op een of andere manier meebewegen met muziek, hetzij van voor naar achter, of van links naar rechts, of knikkend met hun hoofd of meetikkend met hun voet of hand. Ieder op zijn eigen manier.
Gelukkig bracht Jacqueline Fijnaut, de zangeres van hedenmiddag, ons in het volgende werk weer snel op vrolijkere gedachten ook al ging het om “My Heart will go on”, de titeltrack uit de film “Titanic”. Maar toch, het was alsof een zomerbries door de zaal ging.
Na deze frisse wind was het weer tijd voor een langer werk, nl. “Dorp aan de rivier” van Leon Vliex. Ook dit was, net als het werk van Sparke, een opdrachtstuk voor een Nederlandse muziekvereniging maar dan veel vrolijker en …….ondersteund met foto’s uit de Urmondse oude doos. Soms waren de foto’s wel iets vervormd maar dat mocht de pret niet drukken. Het totaalplaatje sprak me in ieder geval veel meer aan dan het stuk van Sparke.
Ondertussen stond Hub Cosemans in de gang al klaar met een groot dienblad gevuld met glazen water voor de muzikanten maar hij moest nog even wachten want de trompettisten stonden klaar (inclusief matrozenpet). Zij speelden, staande voor het orkest “Four Jolly Sailormen”, een leuk stukje muziek vol verrassingen. Mijn complimenten voor deze nog zeer jonge trompetsectie. Hun optreden was zeer geslaagd.
En toen eindelijk kon even gedronken worden. Niet te lang want er restten ons nog 7 werken.
De korte siësta had de muzikanten geen goed gedaan want in het volgend werk, “Peñon de Ifach” van Piet Janssen, kwam de fanfare erg moeilijk uit de startblokken en Maurice moest dan ook alle zeilen bijzetten om ze vooruit te krijgen.
Gelukkig was Jacqueline Fijnaut er nog want toen zij vervolgens “Beyond the Sea” (“La Mer” van Charles Trenet) zong toen swingde het weer. De lol in muziek maken en beluisteren was gelijk weer terug mede dankzij de uitstraling van deze zangeres.
Ook “Waterloo” van ABBA was voor rekening van Jacqueline. De fanfare ging vervolgens alleen verder met het derde deel uit de “Rivierencyclus” van Malando, nl “Chubut”. Mijn concentratie begon langzaam maar zeker af te nemen, mede door de warmte en het lange programma. Gelukkig is er op die momenten nog altijd Wil Meulenberg die met zijn wonderlijke instrumenten de zaak even wakker kan schudden. Zo ook nu weer. Het speciaal voor hem gecomponeerde “Canción del Acuario”, oftewel “Het lied van de waterman” werd deze keer met veel verve uitgevoerd op ….. een wc-pot. Vooraf werd een filmpje gedraaid over hoe Wil de juiste pot was gaan uitzoeken bij de Gamma. Heel erg leuk gemaakt al betwijfel ik of alle aanwezigen, door de ontstane onrust rondom de opbouw van dit niet alledaagse instrument, dit wel hebben meegekregen en dat is erg jammer.
Dat Wil zulke prestaties niet kan leveren zonder de steun van anderen, bleek ook nu weer. Nu was het de beurt aan Jos Hellenbrand om ervoor te zorgen dat Wil halverwege het stuk niet droogviel. Jos, dank je wel. Van het voorlaatste werk “Fiesta della costa” heb ik geen aantekeningen kunnen terugvinden. Wellicht was ik nog helemaal onder de indruk van de closetpotsolo. Het concert werd afgesloten met het lied waarmee Trijntje Oosterhuis de Amsterdam Arena opende, nl. “De Zee” vanmiddag uitgevoerd door onze Trijntje, Jacqueline Fijnaut. En dan blijkt maar weer dat, als je goede combinaties maakt, fanfaremuziek zooooooo mooi kan zijn. Als toegift zong Jacqueline nog een keer “La Mer” en zo kwam een einde aan dit leuke themaconcert.
Ik vond het een geslaagde concertmiddag al lag het entertainmentgehalte deze middag beduidend lager dan vorig themaconcert, dit door het lange programma en de beperkte visuele ondersteuning (en daar bedoel ik niet alleen mee “het gebruik van een beamer”).                            Jean Tholen


Donateursactie 2010.
Begin juli was het weer zover, de jaarlijkse donateursactie om wat geld bij elkaar te krijgen om onze verenigingskas te spekken. Samen met John hadden we een dag geprikt en gewapend met heuptasje, sigarendoos en wat ander gerei, gingen we op pad. Persoonlijk moet ik zeggen dat ik het niet zo heel erg graag doe, dat bedelen langs de deuren, althans zo voel ik dat. Gaande weg de rit maak je toch van alles mee, wat dan toch weer leuk is. Er zijn natuurlijk ook minder leuke gesprekken waar je naar moet luisteren omdat mensen toch hun verhaal kwijt willen. Wij willen jullie dan ook wat gebeurtenissen niet onthouden. Overigens was het die dag dat we gingen behoorlijk heet (34ºC). Het is elke keer weer een sport wat mensen zeggen of hoe ze reageren om zo de zaak maar te kunnen omzeilen en niets te hoeven geven. Eigenlijk zouden we daar een prijs voor moeten geven. (“de gouden eikel”)
Er zijn mensen die nee zeggen, oké denk je dan, of daar hou ik me niet mee bezig. Dat is dan ook duidelijke taal en je moet dat respecteren. De ander zegt weer dat er geen kleingeld is, waarop ik dan zeg dat groot geld helemaal geen probleem is. Dan heb je er die zeggen “één momentje” en dan minuten later terug komen en zeggen dat je hun portemonnee (beurs) niet vinden. Je zou ze toch wat doen. Alweer niets in de kist erbij. Vervolgens kijk ik John weer aan en druipen we af. Gelukkig is er ook een grote groep, die het hart op de juiste plaats heeft zitten en wat geeft. Je maakt wat mee op zo’n dag. Bij de volgende deur wordt aangebeld en na minuten wachten gaat de deur een klein stukje open en doe je je verhaal. Dan krijg je te horen, en dat was voor ons een nieuwe, dat deze mevrouw geen tijd had. Raar, ze had toch tijd om de deur open te maken. Zijn wij nou gek? Toen we weg liepen hebben we er dan ook heel hard om gelachen hoe ze het verzinnen en ontstond het idee om er een stukje over te schrijven in ons Muzikrantje. Ik denk dat velen van ons dit bovenstaande zeker zullen herkennen. Dan is er nog een klein groepje mensen die een verhaal hebben en dit kwijt willen. Vaak is dat positief, maar ook zeer negatief wat je te horen krijgt. Het gaat dan vaak over mensen in het bestuur. Ik wil dan ook niemand te kort doen of veroordelen, maar vindt dit niet goed. Natuurlijk kun je het niet altijd goed doen voor iedereen, maar iets negatiefs vertellen  gaat sneller dan positiefs. Zo nu heb ik genoeg gezeurd. De vakantie is weer om en we gaan er weer tegenaan. Al bij al en daar sluit ik mee af, hebben we toch nog wat opgehaald met ons allen, en zo onze verenigingskas weer wat dikker gemaakt.        Hub Vaessen


Seizoensafsluiting 2010.

Net als twee jaar geleden gingen we voor de seizoensafsluiting naar Jo en Jeanne Worms, de beschermheer van onze vereniging en zijn vrouw. Twee jaar geleden ging ik mee als deelnemer maar nu ben ik als lid van de activiteitencommissie mee geweest. Toen de dag begon was ik bang dat die in het water zou vallen vanwege de dreigende donkere lucht.
Om 14.00 uur moesten we ons verzamelen bij de zaal. Ik was de eerste en dacht daarom dat ik niet goed op de tijd had gelet. Maar na enkele minuten kwam de rest ook. Het weer klaarde ondertussen gelukkig op.

Toen we compleet waren konden we vertrekken per fiets, richting het veer in Berg a/d Maas. Het Belgische landschap was prachtig om doorheen te fietsen. Na een leuke en gezellige fietstocht arriveerden we na +/- 50 minuten bij de familie Worms. De jeugdigen waren al snel te vinden in het zwembad. De volwassenen daarentegen kozen ervoor om eerst de dorst te lessen. Samen met Hub Vaessen heb ik de bar geopend, waar ik de rest van de dag heb gestaan.
Al snel arriveerde ook Harry Govers die een welkomstwoordje en bedankje tot de familie Worms uitsprak.

Hierna kon de dag echt beginnen. Velen doken meteen het zwembad weer in en de muziek werd gestart. Voor de liefhebbers werd er na een tijdje “Jeu de Boules” georganiseerd. Deze gelegenheid werd door velen gewaardeerd. Er werd veel lol gemaakt door jong en oud. Rond half 6 kon je net zoals twee jaar geleden frietjes krijgen in een frietkraam die speciaal voor de activiteit was gekomen. Er werd al gelijk gebruik van gemaakt, en ook ik stond al vroeg in de rij. Nadat ik een half uurtje “eetpauze” had gehad heb ik de bardienst weer overgenomen voor de rest van de avond. De rij bij de frietkraam werd steeds groter, dus het viel wel in de smaak.
Er kwamen steeds meer bekenden van Jo & Jeanne Worms, want het werd ook steeds drukker aan de tap. Het ging tegen 20.00 uur aan dus de laatste baantjes werden gezwommen en velen maakte zich al klaar voor de terugreis.

Precies om 20.00 uur vertrok de eerste en grootste groep richting Urmond. Ik vertrok als laatste met een klein en gezellig groepje. Ook de terugreis was weer mooi om te fietsen, mede met de zonsondergang. Toen we op het veer van Berg a/d Maas stonden en aan de kant van Nederland kwamen hebben we nog als afsluiter een wedstrijdje gedaan. Hierna ging iedereen zijn eigen weg naar huis, met allemaal een geweldige dag achter de rug. Dat vond ik tenminste en ik denk dat veel mensen het daar mee eens waren, mede dankzij het prachtige weer.                    John Lemmens.


Van de voorzitter...
Geleidelijk begint de vakantieperiode op z'n einde te komen. De weersomstandigheden waren voor velen een bron van ergernis, maar ik hoop dat het onderbreken van het normale ritme toch voldoende is geweest om de accu weer op te laden.

De eerste repetities staan weer voor de deur en het bulletin geeft aan dat er dit najaar weer het nodige op het programma staat.

Helaas zijn er ook trieste gebeurtenissen te betreuren.
Zo is de vader van onze dirigent Maurice overleden en onze deelneming gaat uiteraard uit naar hem en zijn familie. Sterkte.
En toch nog onverwachts was er het overlijden van ons bestuurslid Pierre Gelissen. De laatste jaren kon Pierre zich door zijn ziekte minder inzetten voor de vereniging dan we van hem gewend waren. Voor ons blijft in herinnering het vele werk op allerlei manieren dat Pierre vele jaren voor onze vereniging heeft gedaan. De serieuze noot, de vrolijke noot zoals de traditionele loterij bij de Cecilia-avond, de muzikale noot waarbij hij zijn mening niet onder stoelen of banken stak. Kortom: Onmiskenbaar zijn steentjes uit het bouwwerk van onze vereniging specifiek mede aan hem toe te kennen.

Voorafgaand aan de vakante was de afsluiting bij onze beschermheer Jo en Jeanne, zijn echtgenote. Een zeer hartelijke ontvangst waarbij het natje en droogje niet ontbrak. Ook het zwembad was natuurlijk voor jong en oud "gefundenes Fressen". Jeanne en Jo, hartelijk bedankt.

Behalve de bekende programmapunten dit najaar hadden we in Urmond begin september iets speciaals: het 5-jaarlijkse schuttersfeest, georganiseerd door de schutterij Sint Leendert. En hieraan leverden wij graag op de nodige manieren onze muzikale bijdrage. Het etaleert dat cultuur en traditie ook in Urmond leven. Schutterij veel succes.                                                     Harry Govers

Martinus schiet de vogel af!
Op zaterdagmiddag was het verenigings-konings-schieten en daarbij was onze fanfare natuurlijk ook van de partij. Met vijftien man (Tom en Ellen,  Annie en Michel, Joëll en Ellis, Ron, Rob, Nick, Hub, Hen, Leon, Math, Harrie en ik) stonden we om 14.00 uur klaar om onze schietkunsten te demonstreren.
Tom mocht bij ons de spits afbijten. Hij schoot dan ook mooi midden in een van de weg te schieten zwarte lijnen. Ook alle volgende schutters wisten een goed schot te plaatsen. Hoewel, Annie leek een beetje de weg kwijt te zijn. Ze had wat moeite om de loop van de buks richting het bord te laten wijzen (tenzij ze dacht dat ze op de haan van de protestantse kerk moest schieten). En Harrie, onze voorzitter, wist zijn schot midden tussen de zwarte lijnen te plaatsen, midden in de vogel. Hij had echt de vogel voor zijn kl….. geschoten.
Nadat iedereen vier keer geschoten had, natuurlijk onder het genot van een pilsje, begon het aardig spannend te worden, omdat de vogel behoorlijk los kwam te zitten. Toch wisten we geen van allen met ons vijfde schot de vogel af te schieten. Maar dan weet Tom de vogel met zijn zesde schot neer te leggen en heeft St. Martinus zijn eerste schutterskoning.
We waren met in totaal 81 schoten niet de beste vereniging. Dat was buurtvereniging ‘de Goudkust’, die maar 62 schoten nodig had. Maar we waren zeker ook niet de slechtste (105 schoten).
Aansluitend begon het koningsvogelschieten voor de schutterij zelf. Na langdurig en zeer veelvuldig schieten wist Hen de vogel af te schieten en is Hen dus de schutterskoning 2010 en Roos de koningin.
Jammer genoeg kon, door de invallende duisternis, het koning der koningen schieten deze avond niet plaatsvinden en moest dit naar de zondagavond verplaatst worden. Helaas kon ik hier zelf niet bij zijn om Tom mentaal te ondersteunen. Maar Tom was dan ook niet degene die de vogel afschoot. “Dit was veel moeilijker schieten want nu schoten we op “bölkes”. Daar kwam nog bij dat het al een stuk donkerder was. Ik wist niet één keer raak te schieten” aldus Tom.
Felix Reinartz

In memoriam Pierre Gelissen

Op 9 augustus 2010 overleed ons bestuurslid Pierre Gelissen in de leeftijd van 66 jaar. Hij kwam in 1994 ons bestuur versterken en hield zich vele jaren bezig met het organiseren van allerlei evenementen van onze vereniging. Ook speelde hij een grote rol bij het inkopen van o.a. zaalbenodigdheden en uniformen.Vanaf 1996 trad hij ook op als fanfareslagwerker bij onze straatoptredens. Buiten de fanfare lag zijn hart bij Scouting Sint Tarcisius Urmond en het Mannenkoor DSM-SABIC.De laatste jaren kon hij door ziekte steeds minder actief zijn en zagen wij hem steeds minder in onze zaal.
Pierre, bedankt voor het vele werk dat je verrichtte voor onze vereniging. Wij wensen zijn vrouw en kinderen veel sterkte toe om het gevoelige verlies te kunnen dragen.

 

Agenda
Op zondag 3 oktober zal onze fanfare een concert verzorgen bij het Steinder Muziektreffen in Stein, aanvang 17 uur.
Op zondag 10 oktober zal onze drumband een concert verzorgen bij het Steinder Muziektreffen in Stein, aanvang 18.45 uur.
Op zaterdag 30 oktober wordt, na de repetitie, een spooktocht georganiseerd.


Gefeliciteerd

Onze jarigen van september, oktober en november:

2 september            Paul Hendrix
4 september           Math Cremers
5 september           Maud Lacroix, Hen Vaessen
9 september         Niels Hendriks
16 september       Martijn Hellenbrand
23 september        Rim Smeets
25 september        Juliën Marting
30 september        Gilian Hubers
21 oktober        Charles Gelissen
23 oktober        Jos Hellenbrand
29 oktober        Daphne van Erp
2 november        Joëll Stassen
3 november        Floor Kranenpoot
4 november        Tom van der Werf
6 november        Rens Verbeek
9 november        Lori Delil
19 november        Nico Knops
24 november        Wim Vaassen, Jacques Vaassen
26 november        Elly de Bruin

Selina Claessen met het behalen van het HaFa-B diploma.

Harry en Diny Govers met hun 40-jarig huwelijksfeest.

Huub en Jacqueline Kiggen met hun 25-jarig huwelijksfeest.

Tom van der Werf met het behalen van de titel “schutterskoning” van onze vereniging.

Hen Vaessen met het winnen van de koningstitel van Schutterij Sint Leendert.


Wist je dat....

- De wist-je-datjes tegenwoordig aan de bar na de drumband repetitie ontstaan?
- Er bijna altijd iets over Mieke en Gerrit verteld wordt?
- Dat ook nu weer het geval is?
- Er geruchten gaan dat Gerrit binnenkort een Mercedes onder zijn .... heeft?
- Mieke door Wim S gevraagd werd om voor de bar plaats te nemen?
- De kantinedienst door John werd overgenomen?
- Wim dacht zo een rondje van Mieke te krijgen?
- Dat feest echter toch niet door ging?
- Een andere Wim (V) niet kan hebben dat iemand voor de pauze met bier in de zaal komt?
- Jean een professionele muziekrecensent blijkt te zijn?
- Math C eindelijk in de VUT is beland?
- Hij verwacht meer tijd voor onze club te krijgen?
- Hij echter voorlopig moet wachten op genezing van zijn nieuwe knie?
- Wij hem een voorspoedig herstel toewensen?
- Wij op zoek zijn naar een nieuwe kartrekker voor het Muzikrantje?
- Jan het na 21 jaren niet meer zo ziet zitten?
- Er in onze club ook schutterstalent blijkt te zitten?
- Tom zich voor een dag koning mocht noemen?
- De marcheerrepetitie tot tevredenheid is verlopen?
- Mede daardoor ons optreden bij het schuttersfeest veel bijval van het publiek kreeg?
- Roy aan de drumband uitlegde wat kruisen en mollen zijn?
- Een kruis aan de muur hangt (hoog) en een mol in de grond zit (laag)?
- Nik koninklijke dakgoten aan zijn huis heeft?
- De koning op Soestdijk resideert?
- Gerrit geen tijd meer heeft voor het gewone volk?
- Hij zich nu ophoudt met lui van de Rotary in plaats van de drumband?
- Jacqueline, Dora, Gerrit en Wim (V) het archief en de hele zaal hebben gepoetst in de vakantie?






1